PERU

Początki uprawy kawy w Peru sięgają połowy XVIII wieku, kiedy to po raz pierwszy sprowadzono rośliny kawowca do północnego regionu Pacamayo. Uprawa rozwijała się jednak bardzo powoli i przez całe stulecie kawa była przeznaczona wyłącznie do spożycia lokalnego. Jednak na początku XX wieku sytuacja gwałtownie się zmieniła, gdy Peru przekazało Wielkiej Brytanii 2 miliony hektarów swoich ziem w ramach rekompensaty za niespłacone długi państwowe, co Wielka Brytania natychmiast wykorzystała, przekształcając te tereny w obszar intensywnego rolnictwa, w tym uprawy kawy.

Peru jest jednym z największych eksporterów kawy na świecie.

Jednak w ostatnich latach wiele zagranicznych projektów skoncentrowało się na inwestycjach w peruwiańską infrastrukturę, a sytuacja zaczyna się poprawiać. Niemniej jednak zdecydowana większość kawy jest nadal myta i suszona bezpośrednio w rodzimych prywatnych gospodarstwach, a następnie sprzedawana z niezbędną pomocą lokalnych spółdzielni. Jednak wspólnymi siłami rolnikom udało się utrzymać Peru wśród największych eksporterów kawy na świecie, a także w centrum zainteresowania miłośników kawy.

Każda kultura kawowa ma swoje fascynujące zawiłości i Peru nie jest wyjątkiem. Oto kilka najciekawszych faktów na temat kawy uprawianej w krainie Inków! Kawa po raz pierwszy trafiła do Peru około 1700 roku, a odmiana Typica szybko stała się dominującą odmianą kawy uprawianą w całym kraju.

Peru leży w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym, między Chile a Ekwadorem, a jej łączna powierzchnia wynosi 1 285 220 km². Klimat Peru jest bardzo zróżnicowany – od tropikalnego na wschodzie, przez suchy pustynny na zachodzie, po umiarkowanie chłodne pasma górskie w Andach. Zróżnicowany klimat ściśle odpowiada głównym regionom geograficznym Peru, w tym zachodniej równinie przybrzeżnej (Costa), wysokim i surowym Andom w centrum (Sierra) oraz wschodnim nizinnym dżunglom dorzecza Amazonki (Selva).

Uprawa kawy dotarła do Peru w XVII wieku. Dwa wieki później odmiana Typica nadal stanowi 60% krajowego eksportu. W Peru jest ponad 110 000 plantatorów kawy, z których większość to rdzenni mieszkańcy regionu, a hiszpański jest ich drugim językiem. Przeciętny rolnik/rolnik mieszka na dwóch lub trzech hektarach ziemi, zaledwie kilka godzin od dostępu do prądu i bieżącej wody. Eksport peruwiańskiej kawy stanowi dwa procent zarówno gospodarki narodowej, jak i światowego zapotrzebowania na kawę. Peru szybko buduje globalną reputację jako producent tradycyjnie uprawianych, wysokiej jakości ziaren Arabiki.

Plantacja kawy

Peruwiańskie plantacje kawy są niewielkie, a typowy dla tego kraju proces mielenia na mokro jest jeszcze mniejszy. Od maja do września rolnicy zbierają dojrzałe owoce i transportują je do ręcznych miazgowarek i drewnianych zbiorników fermentacyjnych. Ta tradycja mielenia na mokro chroni zasoby wodne Peru przed spustoszeniami zanieczyszczających rzeki celulozowni. Po przetworzeniu kawy większość rolników zabiera ziarna pieszo lub na mułach do najbliższego miasta – podróż ta może trwać od trzydziestu minut do ośmiu godzin. W soboty rynek miasta staje się miejscem handlu i sprzedaży dla pobliskich, odległych producentów kawy. Rolnicy sprzedają kawę i kupują produkty do domów, zanim wrócą na górskie szlaki.

Spółdzielnie Sprawiedliwego Handlu W ciągu ostatniej dekady peruwiańskie spółdzielnie drobnych rolników skonsolidowały swój ruch, zapewniając bardziej zorganizowaną i satysfakcjonującą możliwość dziesiątkom tysięcy drobnych rolników, którzy kiedyś byli poddawani wyzyskującym praktykom handlowym opisanym powyżej. Szacuje się, że 15–25 procent z ponad 100 000 drobnych rolników w Peru należy obecnie do organizacji spółdzielczych. Spółdzielnie te nawiązały współpracę z międzynarodowymi sieciami Sprawiedliwego Handlu i rolnictwa ekologicznego, aby stymulować swój rozwój. Współpracując z partnerami takimi jak Equal Exchange, peruwiańskie spółdzielnie drobnych rolników szybko stały się drugim co do wielkości dostawcą kawy z certyfikatem Sprawiedliwego Handlu po Meksyku i jednym z wiodących producentów ekologicznych na świecie. Wyższe ceny oferowane na tych certyfikowanych i specjalistycznych rynkach wzmocniły spółdzielnie i zapewniły rolnikom przynajmniej pewną premię cenową.